Ertuğrul Özkök neye itiraz etti, Turgut Özal'ı nasıl hatırlattı? 

Toygun ATİLLA

Yazımı okumuştu. Beğendiğini söyledi. Bir noktaya ise takılmıştı. 
"Bu başarıyı bir döneme bağlaman doğru değil" dedi. 
Haklıydı. 

TURGUT ÖZAL DÖNEMİ VE DÜNYAYI TANIYAN ŞİRKETLER 

Türkiye bugün ulaştığı noktaya bir anda gelmemişti. 
Benim yazıda eksik bıraktığım yer Turgut Özal dönemiydi. 
Türk müteahhitler ilk kez sınırların dışına o zaman çıkmış, şirketler dünyayı tanımıştı. 
Sonrasında krizler geldi...
1994, 2001... 
O krizler bile Türkiye'yi durdurmak bir yana aksine daha da dayanıklı hale getirdi. 
2001 krizi...
Belki de Cumhuriyet tarihinin en ağır ekonomik krizlerinden biriydi. Buna rağmen ülke 3 yıl içinde toplarlandı. 
Bugün ise Ertuğrul Özkök'ün telefonda dikkat çektiği noktalardan biri de Türkiye'nin 7 yıldır içinde bulunduğu ekonomik krizdi. Aynı zamanda Özal dönemindeki büyüme hızı ortalamasının bugüne kıyasla daha yüksek olduğunu vurguluyordu. 
Ve bence en önemli eleştirisi, Cumhurbaşkanı Erdoğan gittiğinde bu başarıların sonu mu gelecekti? Nasıl ki Turgut Özal olmadığında şirketler yollarına daha da güçlenerek devam etmişse, bundan sonra da edeceklerdi. 
O halde Türkiye'nin ihtiyacı olan Turgut Özal gibi gelişmeye açık, yenilikçi, dünyaya açılan, Recep Tayyip Erdoğan gibi güçlü, kararlı bir lider vizyonuydu. Bunlar olduğunda Türk şirketlerinin uluslararası arenada önleri hep açık olacaktı. 

TURGUT ÖZAL'I NASIL UNUTTUM? 

Ertuğrul Özkök ile görüştükten sonra kendime, "Ben yazıda neden Turgut Özal'ı atladım?" diye sordum. 
Yanıtı benim açımdan basit değil ama dürüstçe söylemek istiyorum. 
Muhtemelen Turgut Özal'a siyasi olarak mesafem vardı. Belki bilinçli, belki bilinçsiz... 
Ertuğrul Özkök ise aynı noktada farklı refleks gösterdi. Onun hafızasında, benliğinde Turgut Özal'ın yeri ve anlamı başkaydı. Bunu kendisi de açıkça ifade eder. 

KÖR NOKTALARIMIZ 

İşte gazeteciliğin de tam olarak başladığı yer burası değil miydi? Koyduğumuz mesafeler veya yakınlıklar mesafe koyduklarımızı ya görmemeyi ya da gördüğümüzde eksik yanları görerek subjektif yorumlar yapmamıza mı sebep oluyor? Veyahut tam ters tarafından baktığımızda sempati duyduğumuz kişileri sadece iyi yönleri ile mi görüyoruz? 
Tüm bunlardan sonra diyorum ki, gazeteciler de hafızaları da tarafsız değil... 
Bugün yazdığım yazı ve sonrasındaki Özkök eleştirisi bana "kör noktalarımı fark etme" şansı verdi. 
Sizin kör noktalarınız ne? 

İLGİLİ HABER

Türk şirketlerin küresel arenada zirveye tırmanmalarının şifresi

patronlardunyasi.com