İbrahim Tatlıses’in Urfa’sında hala Oxford yok ama artık Teknofest var
Yıllar önce “Urfa’da Oxford vardı da biz mi okumadık?” sözü imkânsızlığın tarifiydi. Yıllar geçti, Türkiye değişti, Urfa değişti. Bugün aynı şehirde çocuklar roketleri, yapay zekâyı, İHA’ları konuşuyor. Urfa’da Oxford hâlâ yok belki ama Selçuk Bayraktar’ın öncülüğünde artık TEKNOFEST var.
Toygun ATİLLA
“Urfa’da Oxford vardı da biz mi okumadık?”
İbrahim Tatlıses’in adıyla hafızalara kazınan bu cümlenin üzerinden yıllar geçti.
O kadar çok söylendi, o kadar çok tekrarlandı ki neredeyse Türkçede bir deyime dönüştü.
O cümlenin altında koskoca bir Anadolu gerçeği vardı.
İmkânsızlık vardı.
Fırsat eşitsizliği vardı.
“Ben okumadım” demekten çok, “Benim önümde o imkânlar yoktu” demenin biraz mizahi, biraz acı haliydi.
Yıllar geçti.
Türkiye değişti. Urfa değişti.
Bugün, İbrahim Tatlıses’in “Oxford yoktu” dediği o şehirde TEKNOFEST var.
OXFORD YOKTU, TEKNOFEST GELDİ
30 Eylül-4 Ekim tarihleri arasında Şanlıurfa GAP Havalimanı’nda TEKNOFEST Güneydoğu düzenlenecek.
Gökyüzünde uçaklar olacak.
Yerde gençler yapay zekâyı, robotları, havacılığı, uzayı, enerjiyi, yazılımı konuşacak.
Teknoloji yarışmalarına yüz binlerce genç başvurdu.
Belki de hayatında ilk kez bir roketi, insansız hava aracını ya da kendi yaşına yakın gençlerin yaptığı teknoloji projelerini görecek çocuklar orada olacak.
Benim için hikâyenin en önemli tarafı da bu.
Bir çocuğun geleceğini bazen gördüğü tek bir şey değiştirebilir.
SELÇUK BAYRAKTAR’I BUNUN İÇİN YAZIYORUM
Selçuk Bayraktar’ın gençlere verdiği önemi daha önce de defalarca yazdım.
Yazmaya da devam edeceğim.
Selçuk Bayraktar’ın yaptığı İHA’lar, SİHA’lar, Kızılelma elbette önemli.
Türkiye bunları konuşuyor, dünya bunları konuşuyor.
Benim açımdan en az bunlar kadar önemli başka bir tarafı daha var.
Bir neslin önüne yeni bir hayal koyması. Gençlerin repertuvarını değiştirmesi…
TEKNOFEST’in asıl gücünü burada görüyorum.
Bir zamanlar Anadolu’daki bir çocuk için teknoloji, uzaktan seyrettiği bir dünyaydı.
Başka ülkelerin yaptığı uçaklar…
Başka ülkelerin gönderdiği roketler…
Başka ülkelerin geliştirdiği teknolojiler…
Şimdi ise çocukların önüne başka bir cümle konuluyor…
“Sen de yapabilirsin.”
Bir ülkenin geleceğini değiştiren şey milyarlarca dolarlık yatırımlardan önce o dört kelimedir.
TÜRKİYE ARTIK BUNLARI DA KONUŞMALI
Son dönemde Türkiye ne konuşuyor?
Operasyonları…
Soruşturmaları…
Gözaltıları…
Tutuklamaları…
Yolsuzluk iddialarını…
Elbette konuşacağız.
Gazeteciyiz.
Yanlışın üzerine gideceğiz.
Kamu adına soru soracağız.
Hukuksuzluğu da yolsuzluğu da görmezden gelmeyeceğiz.
Benim istediğim Türkiye sadece bunları konuşan bir ülke değil.
Bilimi konuşan bir Türkiye istiyorum.
Teknolojiyi konuşan…
Yeni girişimleri konuşan…
Üniversitelerini konuşan…
Laboratuvarlarını konuşan…
Dünyayla yarışan mühendislerini konuşan…
Bir gencin geliştirdiği algoritmayı, yaptığı robotu, gönderdiği roketi konuşan bir Türkiye.
Çocuklarımızın önüne sürekli kavga, operasyon ve suç hikâyeleri koyarsak onların hayal dünyasını da bugünün karanlığına hapsederiz.
Onlara yarını da göstermek zorundayız.
KEŞKE İBO’YU DA ÇAĞIRSALARDI
Tam da bu nedenle aklıma bir şey takıldı.
Keşke Şanlıurfa’daki TEKNOFEST’e İbrahim Tatlıses de özel olarak davet edilseydi.
Hatta keşke Selçuk Bayraktar ile birlikte alanı gezseydi.
Gelseydi memleketine.
Yıllar önce kendisiyle özdeşleşen o meşhur cümlenin söylendiği Urfa ile bugünkü Urfa arasındaki mesafeyi kendi gözleriyle görseydi
Bir köşede robot yapan Urfalı çocuklarla konuşsaydı.
Başka bir köşede roket tasarlayan gençleri izleseydi.
Gökyüzündeki uçaklara bakan çocukların yüzlerini görseydi.
Belki o çocuklardan biri ona:
“İbrahim amca, ben mühendis olacağım.”
deseydi.
İşte o fotoğraf, bana göre TEKNOFEST’in bütün reklam filmlerinden daha etkili olurdu.
İBO, OXFORD YOKTU AMA…
İbrahim Tatlıses’in o meşhur sözü geçmişin Türkiye’sini anlatıyordu.
TEKNOFEST ise başka bir Türkiye iddiasını anlatıyor.
Elbette Şanlıurfa bugün Oxford olmadı.
Türkiye’nin eğitimde çok ciddi sorunları var.
Fırsat eşitliğinde gidecek uzun yolumuz var.
Üniversitelerimizin bilimsel niteliğini daha yukarı taşımamız gerekiyor.
Bir festival bunların hiçbirinin alternatifi değil.
Bunu görmeden yapılan her övgü eksik kalır.
Şunu da görmemek haksızlık olur.
Bugün Anadolu’nun bir çocuğunun önünde, geçmişe göre çok daha farklı bir teknoloji dünyası var.
O çocuğun bu dünyaya dokunabilmesi çok değerli.
Belki önümüzdeki günlerde Şanlıurfa’nın bir köyünden bir baba çocuğunun elinden tutacak.
GAP Havalimanı’na götürecek.
O çocuk hayatında ilk kez bir roket görecek.
Bir robotun nasıl çalıştığını soracak.
Bir mühendisin yanına gidip yaptığı projeyi dinleyecek.
Akşam eve dönerken babasına tek bir soru soracak:
“Baba, ben de yapabilir miyim?”
Bence bütün mesele o soruda
Bir ülke çocuklarına ne kadar çok “Evet, yapabilirsin” diyebiliyorsa geleceği de o kadar güçlüdür.
O nedenle keşke İbrahim Tatlıses de orada olsaydı.
Belki yıllar sonra kendi meşhur sözünü kendisi değiştirirdi:
“Urfa’da Oxford yoktu…
Ama şimdi TEKNOFEST var.”
Ben buna bir cümle daha ekledim.
Mesele Urfa’ya Oxford getirmek değil. Mesele Urfa’nın çocuklarına Oxford’u da aşabileceklerini düşündürebilmek.
Türkiye’nin bugün en çok ihtiyacı olan şey de tam olarak bu.
Çocuklarına geçmişin kavgalarını değil, geleceğin hayallerini bırakmak.
