Ahmet Hamoğlu: Eşim tam bir servet avcısı

Onun yüzünden "mini"li sekreteri işten attım

Geçen hafta Özlem Hamoğlu’nun Tempo dergisine verdiği röportaj, boşamak üzere mahkemelik olduğu Ahmet Hamoğlu’nu harekete geçirdi. Cevap hakkını kullanmak isteyen işadamı, eşinin "Bana şiddet uyguladı, çok kıskançtı" şeklindeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını söyledi.

- Özlem Hamoğlu ile evliliğinizi bitiren ne oldu?

Özlem Hanım’ın iki ruhlu olduğunu düşünüyorum; biri duygularıyla salt Özlem Hanım, diğeri maalesef -bu doktorlarca tespit edildiği için söylemekten çekinmiyorum- narsist bir annenin yetiştirdiği, o yetişme tarzından dolayı, yine narsistliğe varan kişilik bozukluğu diye tabir edilen ikinci ruh hali... Ben duygusal olan Özlem Hanım’la işe başladım. İkinci ruhunu onu tanıdıktan sonra gördüm.

- Hangi iddiaları sizi rahatsız etti?

Nişanlılık döneminde beni terk ettiğini söylüyor. O terk etmedi, ben ondan ayrıldım. Bunun şahitleri var. Çünkü onun bu iki ruh halini fark etmiştim ve evlilik tarihini geciktiriyordum. O da bir an önce evlenmek istiyordu. Ayrıca tanışmamızı anlatırken yalana başvurmuş. "Yemeğe çağırdı, ben gitmedim" diyor. Ben evlenmeden önce burada çalışan üst düzey yöneticilerimi akşamları yemeğe alırdım, biraz iş konuşurduk, sonra herkes lojmanlarına dağılırdı. Burada o insanlarla birlikte yemeğe kaldı ama "kalmadım" diyor. Üstelik Özlem, beni 13 yaşından beri tanır, dayısı çok iyi ahbabımdı. Hatta daha önce benimle görüşmek için üç-dört kez randevu istediğini, o zamanki eşim Aylin Hanım’ın kendisini defalarca kapıda beklettiğini kendisi söyledi.

- Özlem Hamoğlu sizden şiddet gördüğünü iddia ediyordu...

Biz 28 Haziran’da evlendik. Evliliğimiz boyunca her ayın 28’inde bana güzel mektuplar yazdı. Sizce şiddet görmüş bir kadın bu satırları yazabilir mi? Bunlar -ayrıca dava delilidir- 28 Eylül’de yazılmış mektupta, "Dışarıda ay hilal, beni duygulandırıyor. Bulutlar birçok şekli anımsatıyor. Bugün üçüncü ayımız bitti, çok çok mutluyum, seni seviyorum" diyor. Tam bir yıl sonra yazılmış. "Bir tanecik canım, bebeğim. İşte zaman ne kadar çabuk geçiyor bebeğim; gün geçtikçe sana olan bağlılığımın daha da çok arttığını görüyorum ve seni daha çok seviyorum. Ya sen? Sen de beni, benim seni sevdiğim kadar seviyor musun? Bu aralar senin ilgine ihtiyacım daha da çok. Ben söylemeden bana sevdiğini söyler misin?" Bunlar mı doğru, şiddet mi?

- Yani özetle şiddet yok muydu?