Mehmet Ömer Koç'un yatı Meserret III, Marmaris Söğüt'e demirledi, birkaç hafta önce Rahmi Koç da Söğüt'teydi, Koçlar neden Söğüt'ü tercih ediyor?
İki arkadaşımla Bozburun’da tekne turundayım. Söğüt açıklarında denizin keyfini çıkarırken karşımıza tanıdık bir tekne çıktı: MESERRET III. Mehmet Ömer Koç’un 75 metrelik yatı… Daha birkaç hafta önce babası Rahmi Koç da buralardaydı.
Toygun ATİLLA
İki arkadaşımla birkaç günlüğüne denize çıktım.
Telefon biraz daha az çalsın, bilgisayar biraz daha az açılsın diye…
Gazetecilikten kaçmak mümkün mü?
Değilmiş.
Bugün Bozburun’dan Söğüt tarafına doğru giderken önümüzde heybetli bir yat belirdi.
Yaklaşınca kıçındaki yazıyı okudum…
MESERRET III.
Altında da:
GEORGE TOWN.
Meslek refleksi işte…
Denizin ortasında bile çalışıyor.
Meserret III, Mehmet Ömer Koç’la özdeşleşen 75 metrelik yat.
Telefonu çıkarıp fotoğrafını çektim.
Sonra kendi kendime güldüm.
Biz Patronlar Dünyası’nda dünyanın dört bir yanındaki patronları, yatları, şirketleri, yatırımları bulmak için saatlerce araştırma yapıyoruz.
Bu defa patronların dünyası gelip benim karşıma demirlemişti.
DAHA GEÇENLERDE BABASI BURADAYDI
İşin hoş tesadüfü ise başka.
Daha kısa süre önce Rahmi Koç da bu coğrafyadaydı.
Şimdi oğluyla anılan Meserret III Söğüt açıklarında.
Demek ki Koç ailesinin deniz haritasında bu tarafların ayrı bir yeri var.
Haksız da sayılmazlar.
Bozburun’u, Söğüt’ü bilen bilir.
Burası Bodrum gibi kendisini göstermek isteyenlerin değil, biraz da görünmeden yaşamak isteyenlerin rotasıdır.
Denizi başka, gün batımı başka, sofraları başka.
AKLIMA MANZARA GELDİ
Meserret III’ü görünce arkadaşlarıma dönüp şunu söyledim:
“Eğer Ömer Koç da buradaysa, akşam nerede yemek yer acaba?”
Üçümüzün de aklına aynı yer geldi.
Manzara Restaurant.
Çünkü Söğüt’te gün batımını seyrederek yemek yemek isteyenlerin uğrak noktalarından biri.
Belki gider, belki gitmez.
Bunu henüz bilmiyorum.
Gazetecilikte gördüğünüzü yazarsınız, tahmininizi gerçekmiş gibi yazmazsınız.
Benim bugün gördüğüm ve fotoğrafını çektiğim şey şu:
Meserret III, Söğüt’te.
Ömer Koç’u görmedim.
Ama insan 35 yıl gazetecilik yapınca şöyle bir huy ediniyor:
Bir tekneyi görüyorsunuz…
Arkasından hikâyeyi merak ediyorsunuz.
Sonra gözünüz ister istemez kıyıya dönüyor.
Bakalım akşam kimi göreceğiz.
Bazen gazeteci haberin peşinden koşar.
Bazen de haber, Söğüt açıklarında gazetecinin ayağına gelir.
patronlardunyasi.com
