Casanova'nın şehri Venedik'te Özkök çiftinin fotoğrafının anlattıkları

Toygun ATİLLA

Bir gondolun ucunda, iki yaş almış, olgunlaşmış iki yüz... Ne bir gösteriş ne bir abartı... Yılların süzdüğü bir yakınlık...

Tansu-Ertuğrul Özkök'ün sosyal medya hesaplarından gördüğüm o fotoğraftan bahsediyorum.

Aslında bir pazar yazısıydı aklımdan geçen. Sonra bize her gün pazar dedim kendi kendime :)

AŞKIN MASKELİ HALİ CASANOVA'NIN ŞEHRİ

Şaka bir yana, o fotoğraf Venedik'in aşk hikayelerini zihnimde canlandırdı.

Öyle ya,

Casanova'nın şehriydi...

Aşkın maskeyle yüzleştiği bir şehirdi Venedik. Kimliklerin gizlenerek kapısının aralandığı bir duyguydu.

Casanova'nın hayatından kimler gelmiş kimler geçmişti. Rahibeler, aristokratlar, evli kadınlar... Hiçbiri kalıcı değildi...

DON JUAN'IN DOĞDU ŞEHİR

Ya Lord Byron'a ne demeli. Venedik'e geldiğinde bir kaçaktı. Venedik'e sığınmıştı. Mariana Sagati ile de burada tanıştı. Casanova'nın şehrinde Lord Byron'ın Don Juan'ı doğdu.

RICHARD WAGNER'İN HAYATININ SON PERDESİ

Richard Wagner, hayatının son perdesinde Venedik'e geldi. Eşi Cosima ile Palazzo Vendramin Calergi'de yaşadı. Belki de ilk kez hayatında sakinliği bulmuştu. Bir tutkunun değil bir eşlik etmenin hikayesini yazdılar eşi ile birlikte... Hayatlarının son perdesini Venedik'te tamamladılar.

AŞKIN ROMANA DÖNDÜĞÜ YER

Ernest Hemingway Venedik'e geldiğinde yorgundu. Hayatının sonbaharındaydı. Adriana Ivancich ile karşılaştı. Aralarındaki yaş farkı sınır tanımamıştı. Bu aşk bir romana dönüştü. Nehrin Ötesine Ağaçların İçine (2024 -Bilgi Yayınevi) bir nevi otobiyografisiydi. Bu kez aşk geç ama en saf haliyle gelmişti Venedik'te...

DEKORA DÖNÜŞEN ŞEHİR

Elizabeth Taylor ve Richard Burton'dan bahsetmezsek Venedik eksik kalırdı.

Gondollar, paparaziler, flashlar...

Aşkın duygu olmaktan çıkıp da bir gösteriye dönüşmesi miydi? Bilmiyorum...

Venedik'in ise bu aşkın en güzel dekoru olduğunu biliyorum...

Benim de davetli olduğum ama özel nedenlerden ötürü gidemediğim Güneştekin Vakfı'nın Venedik'teki binasının Yıldız Holding sponsorluğundaki "Sessizlik" sergisinin açılışından sonra Özkök çiftinin sosyal medya paylaşımları bana bu yazıyı yazdırdı.

50 YIL ÖNCE 50 YIL SONRA

O fotoğrafta ne bir oyun ne bir kaçış ne bir gösteri görmedim. Zamanın damıttığı bir aşkın en sade görüntüsüydü benim gördüğüm.

Orada başka bir şey daha vardı.

50 yıl önce siyah beyaz bir karede başlayan, yıllar içinde kavga eden, susan, uzaklaşan ama kopmayan bir hikaye...

Venedik'te suya yansıyanlardan benim gördüğüm,

Aşk ne anlatmaya ne de ispatlamaya duyar...

Sadece yan yana dururdu…

50 yıl önce de 50 yıl sonra da...

patronlardunyasi.com