Van’da dün bu yazının yazıldığı saatlerde dereceler -5’i gösteriyordu ama nem ve rüzgar etkisinde hissedilen sıcaklık -7 idi. Gece ısının -14’e kadar düşeceği tahmin ediliyordu.

Van ve Erciş’de 6 çadır kentte 8.290 insanımız  bu soğukta yaşamlarını sürdürmeye çalışıyor.

Çadırları ısıtmak çok güç. Bugüne kadar 120 çadır yangını oldu. 11 kişi can verdi.

Hedef çadırdakileri en kısa sürede konteynere taşımak. Ne var ki sorun para sorunu olmaktan öte üretim sorunu. Bir yerlerde hazır konteyner yok. Konteyner farklı şehirlerde 43  tesiste üretiliyor. Üretilen konteynerler kamyon ile Van’a taşınıyor. Bir kamyon 2 konteyner alıyor.

Konteynerler 2 odalı. Mutfağı, tuvaleti, banyosu var. Elektrikle ısıtılabiliyor. Bir konteynerde 7-8 kişi yaşıyor.

Van ve Erciş’de 29 konteyner kent kuruldu. Konteyner  sayısı 19.500’e ulaştı. Konteynerlerde 100 bin kişi yaşıyor.  Hedef  şubat sonuna kadar 25 bin konteynerin Van’a getirilmesi... O zaman çadırda yaşayan kalmayacak. Ne var ki  insanların beklemeye gücü kalmadı.

Aç yok da açıkta olan çok

Çadırlarda, konteynerlerde yaşayanlara ve 35 okulda okuyanlara her gün 2 öğün sıcak yemek dağıtılıyor. Erciş’de 8 aşevinde günde 81 bin porsiyon yemek çıkıyor. Van’da 3 aşevi 60 bin kişiye yemek yapıyor. Özel firmalardan  ise  günde 72 bin porsiyon yemek  temin ediliyor.

Devlet hayvanları da unutmamış. Ahır olarak kullanılmak üzere Van’a 3.500 çadır gönderilmiş.

Van  Sanayi ve Ticaret Odası Başkanı’nın verdiği bilgiye göre, deprem öncesi Van ve ilçelerinin nüfusu 1 milyon 25 bin iken şimdilerde 700 bin dolayında. Van’da ticaret durmuş gibi. İşlerin nisan ayında açılması bekleniyor.  İyi de konteynerde, çadırda yaşayan Vanlı ne alışverişi yapar. İş yeri yıkılan, işini kaybeden Vanlı nasıl geçinir? Bunlar da ekonomik sorunlar.

Öğrenciler için hayat zor

İl Milli Eğitim Müdürü “Van’da 325 bin öğrenci vardı, şimdi öğrenci sayısı 261 bine düştü. 12 bin öğretmen ile eğitim devam ediyor” diyor.

Bunları neden yazıyorum. İstanbul’a üç gün kar yağdı. Isı geceleri sıfıra düştü. Çok kişi “dünyanın sonunun geldiğini” sandı. Kendi durumumuza üzülmeye üzülelim ama, bizim durumumuzdan daha kötü durumdakilerin sorunlarını da unutmayalım.

Van depreminin üzerinden 100 gün geçti. Depremde 650 insan öldü. Ölenler geri gelmez. Ama hayat devam ediyor. Yaşamın sürmesi gerekiyor. “Mal canın yongasıdır” deriz. Depremde

yongalar da gitti.

Bütün bu olumsuzlukların  üzerine biraz da olan bitenin iyi yanına bakalım. İlk günlerdeki karışıklığa rağmen, halkımızın büyük ilgisine ek olarak  devlet  elinden geleni yaptı. Bugün Van’da kara kışa rağmen konteynerlerde yaşamın sürmesi için Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı AFAD ve Van’daki devlet kuruluşları büyük çaba gösteriyor. Konteynerlerdeki hayat da çok zor ama, ilk hedef çadırlarda yaşayanları konteynere taşımak.

Milliyet